sábado, 21 de junio de 2008
Baugin, Lubin






Baugin, Lubin
Pithiviers, ca. 1612 – París, 1663
Pintor francés. Maestro en la realización del techo de Saint-Germain-des-Prés, hacia 1629, es reconocido autor de obras religiosas debiendo el apodo de “Le Petit Guide” (“el pequeño Guido”) con el que es conocido, a la marcada influencia de Guido Reni en su obra, aunque no exista prueba documentada de alguna estancia en Italia. Trabaja en París a partir de 1630, y en 1645 es admitido como miembro de la Académie St. Luc. Al igual que otros artistas de su generación, su estilo está muy influenciado por el arte de la Escuela de Fontainebleau, y por una marcada tendencia manierista apreciable, tanto en su gusto por los cuerpos alargados como en los ritmos curvos de sus composiciones, así como en el colorido ligeramente ácido de sus pinturas, influencia recibida de su maestro Simon Vouet, quien le familiarizó con la pintura italiana. Entre sus obras más importantes destacan lienzos de temática religiosa como Virgen con el Niño y San Juan (Museo de Bellas Artes de Nancy), y Natividad de María (Museo Granet, Aix-en-Provence), e importantes naturalezas muertas.
Pompeo Batoni






Pintor italiano que obtuvo fama en toda Europa por sus retratos de corte clásico. Nació en Lucca el 25 de enero de 1708 y era hijo de un orfebre. En 1727 se trasladó a Roma, donde al principio se ganó la vida dibujando estatuas antiguas. Pronto comenzó a recibir encargos importantes para realizar pinturas históricas, frecuentemente de temas religiosos. En 1755 finalizó La caída de Simón el Mago para la basílica de San Pedro de Roma, pero la obra fue rechazada y trasladada poco después a la iglesia de Santa Maria degli Angeli, donde se conserva. Desilusionado, Batoni comenzó a realizar retratos, especialmente de viajeros británicos que visitaban Roma, género en el que consiguió un éxito espectacular. Murió en Roma el 4 de febrero de 1787. Sus primeras pinturas históricas ponen de manifiesto una variedad de influencias: a la vez que emulaba a pintores de la primera mitad del siglo XVII, como Guido Reni y Domenichino, también se inspiraba en el rico colorido de artistas como Federico Barocci y Benedetto Luti. La influencia más importante en su obra fue, sin embargo, la de Rafael, pintor al que admiraba por la elegancia expresiva de sus figuras y por la armonía y el clasicismo de sus composiciones, cualidades que son particularmente evidentes en sus retratos. Realizados al estilo clásico, los retratos de Batoni presentan por lo general al modelo con un fondo de esculturas antiguas, como en su Retrato de un caballero (c. 1758, National Gallery, Londres). También ponen de relieve el notable dominio de la técnica del dibujo que caracteriza toda la producción artística de Batoni. Su maestría como retratista y conocedor del estilo clásico ejerció una enorme influencia en otros artistas, particularmente en los primeros neoclásicos como Anton Raphael Mengs
greenpeace


Frenar el cambio climático
Situación actual Las consecuencias del cambio climático ya se están notando.
Qué estamos consiguiendo
Se establece una hoja de ruta de lucha contra el cambio climático que incluye a EEUU (cumbre de Bali, noviembre 2006)
La UE acuerda reducir en un 30% para el año 2020 las emisiones de gases de efecto invernadero.
¿Se ha llevado a cabo?

Salvar nuestras costas
Situación actual Nuestro litoral está fuertemente amenazado por la construcción en primera linea de playa.
Qué estamos consiguiendo
Anunciada la demolición del hotel de la playa de El Algarrobico en el Parque Natural Cabo de Gata (mayo 2006).


Salvar los últimos bosques primarios
Situación actual El 80% de los bosques primarios ya han sido destruidos. Las principales amenazas son: La explotación forestal, la tala ilegal y la expansión de la agricultura y la ganadería
Qué estamos consiguiendo
Los productores de soja llegan a un acuerdo para detener la deforestación de la amazonía forzados por la presión de los consumidores y una intensa campaña de Greenpeace. (julio 2006)
Proteger los océanos
Situación actual Japón se marca como objetivo matar 1.000 rorcuales aliblancos. Además, pretenden cazar 50 ballenas jorobadas y 50 rorcuales comunes. La primera especie se considera amenazada, la segunda en peligro.
Qué estamos consiguiendo
Japón anuncia que no cazará ballenas jorobadas. Se le impide la caza durante más de 14 días (lo que salva más de cien ballenas). Comienza a cambiar la opinión pública japonesa sobre la caza.
viernes, 20 de junio de 2008
I ENCONTRO EMPRESARIAL GALICIA AMERICA
O I Encontro Empresarial entre Galicia e América Latina comeza o domingo con máis de 200 reunións de negocios programadas
Máis de 200 reunións de traballo entre 25 empresas latinoamericanas e 70 viguesas e galegas conforma o programa do primeiro Encontro Empresarial entre Galicia e América que comeza o domingo, 22 de xuño, según anunciou hoxe o tenente de alcalde, Santi Domínguez. Trátase dunha iniciativa froito do traballo conxunto entre a Concellería de Comercio, Industria e Comercio, a Confederación de Empresarios de Pontevedra, e a Cámara de Comercio, entre outras entidades, e que conta co apoio da Xunta de Galicia, que se desenvolverá na cidade ata o vindeiro 25 de xuño, cando os empresarios voltarán aos seus países de orixe.
Máis de 200 reunións de traballo entre 25 empresas latinoamericanas e 70 viguesas e galegas conforma o programa do primeiro Encontro Empresarial entre Galicia e América que comeza o domingo, 22 de xuño, según anunciou hoxe o tenente de alcalde, Santi Domínguez. Trátase dunha iniciativa froito do traballo conxunto entre a Concellería de Comercio, Industria e Comercio, a Confederación de Empresarios de Pontevedra, e a Cámara de Comercio, entre outras entidades, e que conta co apoio da Xunta de Galicia, que se desenvolverá na cidade ata o vindeiro 25 de xuño, cando os empresarios voltarán aos seus países de orixe.
Jules Bastien-Lepage






Damvillers, 1848-París, 1884) Pintor francés. Desde 1867, fue discípulo de Cabanel en París, donde recibió también la influencia de Courbet y de Millet. Su interés por el paisaje y sus dotes de observador centraron la práctica totalidad de su producción.
Jules Bastien-Lepage (1848 - 1884) foi un pintor francés. Naceu en Damvillers, Meuse e estudou en Verdún. En 1867 marchou a París para estudar École des Beaux-arts, foi discípulo de Alexandre Cabanel. Participar nas exhibicións nos Salóns de 1870 e 1872 sen chamar a atención da crítica. O éxito chegoulle en 1874 con Canción de primavera, un estudo da vida rural e Retrato do meu avó, confirmado en en 1875 coa pintura, Primeira comuñón, unha pintura dunha nena minuciosamente traballada e co retrado de M. Hayern.
Bastien deixou a pintura de obradoiro pola pintura ao aire libre, representando con realismo a vida da Francia rural.
Villalobos Serigrafía Artística

Estimados amigos/as.
Villalobos Serigrafía Artística les invita a visitar nuestro nuevo espacio destinado a las ultimas realizaciones en exclusiva de nuestro taller, el blog http://villaloboserigrafia.blogspot.com en el mismo usted podrá contemplar los más diversos estilos, temas y tendencias del artecontemporaneo, así como la representación de varias generaciones de artistas a traves de sus obras.
Nuestras ediciones son muy limitadas, creadas en exclusiva para nuestro taller, todas firmadas y editadas por el artista y acompañadas a su vez porun certificado emito en nuestro taller garantizando la autenticidad de las mismas.
Dentro de nuestras realizaciones más recientes podemos encontrar obras de: Lorenzo Macías José Bedia José Franco Leopoldo Nóvoa Moises Finalé Ignacio Basallo Margo Venegas José M. Barreiro Antonio Vidal Antón Goyanes Nelson Villalobos Antonio F. Molina, etc.
Les queremos agradecer el tiempo destinado a visitar nuestro blog,confiamos que haya sido de su agrado e interes y recordarles que cualquier consulta o sugerencia lo pueden realizar a traves de nuestro correoinfo@villaloboserigrafia.com. o dejando su comentario en la misma página web. El espacio www.villaloboserigrafia.com está tambien disponible para consultar obras anteriormente realizadas.
Les damos las gracias de antemano y reciban un cordial saludo, Nelson Villalobos Director Villalobos Serigrafía Artística
jueves, 19 de junio de 2008
EL INVENTO- Soledad Calés- EL PAIS
Claro que Leonardo da Vinci fue un tipo excepcional. Genial hasta la locura, su imaginación se desbordaba en todos los mundos del conocimiento. Por ejemplo, los inventos. De él se conservan dibujos de hélices, de grúas, de ametralladoras, de abarcos, de trajes de buzo. En el pequeño y empinado pueblo de Vinci, de donde era oriundo Leonardo, existe un precioso museo con dibujos y maquetas que aún hoy sobrecogen por su fantasía poética y su rigor científico.
A nadie se le ha ocurrido, con toda la admiración que guarda la humanidad hacia el genio, construir en serio el ornitóptero, uno de los inventos que pergeñó su incansable labor creativa. Era aquel artilugio una máquina voladora basada en las alas de los pájaros. Nunca voló, por supuesto, y nunca volará. ¿Quita genialidad tal fiasco a Leonardo? Ni un ápice. El aparato se ha quedado como una más de las máquinas imposibles de una mente extraordinaria. Es, sin más, un invento que no funciona.
Así que todos los admiradores de Leonardo, y son legión en el mundo entero, prefieren admirar el genio del dibujo y la inventiva, antes que censurar al fabricante de un fallido aparato volador. Bien está el ornitóptero en el papel, pero ni se nos ocurra trasladarlo al mundo real. Mejor será que permanezca en el mundo de la entelequia, que se mantenga como un bellísimo sueño. Que no se materialice, que nadie trate de que el espléndido artilugio funcione para su utilización en línea de bajo coste.
El Ministerio de Igualdad y su joven titular, Babiana Aído, ha vivido estos últimos días en sus carnes lo dificil que es fabricar el ornitóptero. El departamento fue una magnífica idea propagandística, de esas que tanto gustan al Presidente José luis Rodriquez Zapatero y su entorno. Una ocurrencia inteligente, que además sirvió para colar de rondón a la ministra más joven de la democracia. Per, por favor, quédese ahí, como el ornitóptero. Se intenta trasladar a la realidad y nos encontramos haciendo la competencia al teléfono de la esperanza o llamando miembras a unas respetables señorías.
En el papel. Mejor en el papel
James Ensor. De lo real a lo imaginario

James Ensor. De lo real a lo imaginario.
El Museo Nacional de Arte (MUNAL) de la Ciudad de México acoge, por primera vez, a la extraordinaria colección de obras gráficas de uno de los artistas más importantes del Arte Moderno, James Sydney Ensor (1860-1949). Este atípico pintor y grabador belga, a través del detalle, logró plasmar en su obra a una sociedad sumergida entre el horror y el juego. La exposición reúne un total de 131 grabados y 53 litografías pertenecientes al Banco KBC de Bélgica, hasta el 8 de agosto de 2008.
Su vida artística
James Sydney Ensor nació en Ostende (Bélgica), el 13 de abril de 1860. Desde comienzos del siglo XX, participó en los movimientos de vanguardia y consiguió influir, con su trazo personal, en el expresionismo y surrealismo. Sus personajes apocalípticos y grotescos, las máscaras o sus temáticas atípicas, le han convertido en un pintor y grabador reconocido por su gran personalidad artística.
De lo real a lo imaginario
La Sala de Colecciones Especiales de MUNAL, alberga sus obras más importantes realizadas entre 1886 y 1934. En esta exposición, dividida por temas, se puede descubrir desde sus personajes con aspecto fantástico, hasta los escenarios plásticos inspirados en libros de Edgar Allan Poe y Honorato de Balzac.
Ensor, un artista fundamental en el Arte Moderno, ha destacado por su voluntad creativa, por su obra “escandalosa” (en particular, su pintura Entrada de Cristo en Bruselas), y por su inspiración hacia contenidos fuera de lo convencional. Buscador del arte libre, estos 131 grabados y 53 litografías ponen de manifiesto la repercusión de sus trabajos en la sociedad de finales del siglo XIX.
a voltas cos termos

18 Xuño 2008
Galiza, un nome lexítimo para o país
Recentemente, vense de abrir de novo a polémica sobre o nome do país (Galiza ou Galicia) a raíz dun ditame da RAG. Desde o BNG, queremos recordar varias cuestións:
En primeiro lugar, a forma Galiza é netamente galega, como se pode comprobar ao revisar textos da etapa medieval da nosa lingua, na que estaba plenamente normalizada nos seus usos. Mais non só iso, senón que na época contemporánea foi e segue sendo usada por numerosísimos autores e en multitude de textos. Un exemplo é o Sempre en Galiza de Castelao.
En segundo lugar, a normativa actual, aprobada pola mesma RAG no 2003, lexitima as dúas opcións.
Até agora, os departamentos da administración autonómica que dependen do BNG, en todos os usos con valor xurídico están a utilizar a forma Galicia que se recollía como oficial no Estatuto vixente. No resto de usos, emprégase a forma Galiza, xa que está admitida pola norma e considerámola unha forma máis xenuína e propia.
Por outra parte, resulta curioso que os que botan leña ao lume neste debate sexan precisamente os que non están en absoluto preocupados pola normalización de usos do galego, os mesmos que se opoñen a que o galego sexa lingua vehicular no ensino, a que o Estatuto galego recolla o deber de coñecer a nosa lingua, ou mesmo os que defenden que en Galiza o idioma que corre perigo é o castelán.
O BNG seguirá a súa liña de coherencia cunha normativa de consenso que aceptou, moi acertadamente, a forma Galiza.
miércoles, 18 de junio de 2008
Bartolomeo Veneto





Lucrecia Borgia
Bartolomeo Veneto (ca. 1502 - 1531 ou 1555) foi un pintor italiano.
Naceu en Cremona ou en Venecia, traballou en Venecia e outros lugares do Véneto e tamén en Lombardía, probablemente foi discípulo de Gentile Bellini, comezou realizando pequenas pinturas devocionais e posteriormente especializouse en retratos, as súas obras máis coñecidas son A tocadora de laúde, Ludovico Martinengo, Cortesana nova.
Bartolo di Fredi
James Barry





Pintor irlandés nacido en Cork. De padre armador y comerciante, de joven hizo varios viajes, pero manifestó tanta aversión a la vida y los hábitos marineros que logró convencer a su padre que le permitiera seguir sus propias inclinaciones, el dibujo y el estudio. Considerado un niño prodigio en las escuelas de su ciudad natal, entre los 17 y los 22 años, y antes de ir a Dublín, realizó pinturas de gran tamaño que decoraron la casa de su padre. Entre ellas, la que consiguió el reconocimiento del público y el patrocinio de Edmund Burke. El cuadro estaba basado en la llegada de San Patricio a la costa de Cashel, y en la conversión y bautizo del rey de ese distrito por el santo patrón de Irlanda. Fue exhibida en Londres entre 1762 y 1763. Gracias a Burke y sus amigos, Barry pudo salir al extranjero en 1765. Fue primero a Paris y luego a Roma, en donde permaneció tres años, más tarde a Florencia, Bolonia y Venecia. En estas ciudades pintó dos cuadros, Adán y Eva, y Philoctetes, aunque ninguno de ellos fue de gran mérito. Al regresar a Inglaterra en 1771 pintó su cuadro de Venus, que fue comparado con la Galatea de Rafael y la Venus de Tiziano. En 1773 realizó su famoso Júpiter y Juno en el Monte Ida. Fue un gran experto en la obra de Rafael, Miguel Angel, Tiziano y Leonardo da Vinci y está considerado como el más importante pintor irlandés que ha existido
Federico Barocci





Federico Barocci desarrolló la mayor parte de su actividad artística en Urbino, salvo dos años que pasó en Roma en su juventud. En esta capital participó en la pintura de los frescos del Casino de Pío IV, que se encontraba en los Jardines Vaticanos.
Entre 1568 y 1569 en Perugia emprendió un manierismo hecho con colores evanescentes, composiciones con muchas figuras y mucho movimiento. Preludia lo que será el Barroco.
En su obra destacan algunos cuadros como La Vocación de San Andrés de 1586 de Bruselas y que se encuentra en el Museo Royaux des Beaux-Arts y La Magdalena del año 1590 de Munich, Alte Pinakothek.
A pesar de que trabajó fuera de los principales centros artísticos, su obra fue muy solicitada, contándose entre sus clientes al emperador Rodolfo II.
La carrera de El Barocci fue larga y fecunda a pesar de que se quejaba con frecuencia de sus enfermedades.
Como dibujante llegó a tener una gran producción.
O BNG PREGUNTA AO GOBERNO

O BNG PREGUNTA AO GOBERNO QUE PROPOSTAS VAI LEVAR ANTE A UE PARA MELLORAR A SITUACIÓN DO SECTOR PESQUEIRO
Davila e Lobeira reuníronse coa Plataforma do Sector Pesqueiro ao que lle trasladaron as iniciativas parlamentares realizadas como a rexistrada hoxe sobre as medidas a adoptar na UE
Santiago, 17 Xuño 08. A deputada do BNG no Congreso, Olaia Fernández Davila, rexistrou hoxe unha iniciativa parlamentar na Cámara Baixa na que pregunta ao Goberno que propostas vai levar ante a UE para mellorar a situación do sector da pesca e se está disposto a negociar alí algunhas das medidas que propón o sector.
Olaia Fernández Davila e Bieito Lobeira mantiveron esta tarde unha xunta coa Plataforma do Sector Pesqueiro en Santiago á que lle trasladaron as iniciativas parlamentares realizadas polo BNG tanto no Congreso como no Parlamento galego, e tomaron nota doutras demandas dos pescadores.
Incrementar as axudas de minimis, asinar novos acordos de pesca, medidas polos combustíbeis, máis controis nos portos comunitarios
Na iniciativa parlamentar presentada este mediodía no Congreso, a deputada do BNG inquire ao Executivo sobre as liñas de actuación que vai levar a cabo en Europa, en concreto quer saber se comprenden medidas para reducir o impacto negativo dos altos custes dos combustíbeis, a sinatura de novos acordos de pesca, maiores controis sobre as importacións ilegais de peixe, posta en marcha de certificados de orixe, intensificación de controis e análises hixiénico-sanitarios dos produtos pesqueiros de terceiros paises, ou o incremento das axudas de minimis.
A Ministra mañá en Venecia
Davila lembrou que a Ministra de Medio Ambiente, Medio Rural e Medio Mariño “anunciou unha iniciativa conxunta entre o Estado español, Franza, Italia e Portugal en beneficio do sector pesqueiro pero non avanzou en que consistiría”. Mañá mesmo están convocados os Ministros de Pesca dos paises citados en Venecia para traballar nunha proposta común.
“É evidente que a UE ten unha grande responsabilidade ademáis de moitas competencias para adoptar medidas, dictar normas e mecanismos de actuación que garantan o futuro en aras a salvar do desguace a moitos pesqueiros”, subliñou a deputada nacionalista.
Por iso, recalsou, “sería un grande acerto que a Comisión Europea promovese a sinatura de novos acordos pesqueiros, retomando as negociacións interrumpidas con algúns paises, ou procedendo á renovación dos acordos que se atopan en vigor”. Insistiu na necesidade de que a UE aumente os controis das importacións de pesca ilegais, “así como a posta en funcionamento dos certificados de orixe e as listas brancas no seno das organizacións rexionais de pesca (ORP)”. Ademáis, o Goberno español debería demandar á UE unha intensificación dos controis hixiénico-sanitarios dos produtos pesqueiros de terceiros paises de modo que se cumpran as mesmas normas e medidas que se aplican á frota comunitaria”.
Tamén solicita ao Estado español que inicie as negociacións correspondentes na comisión Europea para lograr un incremento do nivel das axudas de minimis ao sector pesqueiro. Sobre todo que se trate de axudas por buque e non por empresa.
martes, 17 de junio de 2008
los amorios de JR
A J.R. los calores que le entraron al comienzo de la primavera, todavía no lo han abandonado. Más bien al contrario, ahora que el sol aprieta de verdad en las islas se le han despertado todos los instintos. Lo que había comenzado como el síndrome del cazador se ha convertido en instinto depredador.
Se enamora de todas, apenas es capaz de seleccionar. Una porque es guapa, la otra porque es lista y la de más allá porque "le pone". El caso es que su cuerpo está en convulsión continua.
Todo esto le ha llevado a un problema. La próxima semana ha quedado con dos. Las dos le gustan, a las dos quiere pero su conciencia no le permite el engaño. ¿Que se puede hacer en estos casos?- pregunta. Yo sugiero "un trio", pero el enfadado me dice: "quita, ¿quieres que pierda a las dos?
¿Que tal una sesión de teatro y cena romántica con una y saltar las hogueras de San Juan con la otra?- Me dice
Vale, por lo que se entiende si se practica el OJOS QUE NO VEN CORAZON QUE NO SIENTE, ya no hay engaño... pero yo me pregunto ¿Es su ciudad tan grande para que no enteren las dos ocupantes del corazón de J.R.?
Continuará......
Barnaba da Modena





Barnaba da Modena) fue un pintor italiano de estilo italo-gótico de mediados del siglo XIV, que trabajó en Lombardía.
Hay una pintura suya en la iglesia de San Francisco en Alba.
Una Virgen con el Niño de Fráncfort del Meno, fue pintado en un estilo bizantino.
Su retablo de Don Juan Manuel, en la catedral de Murcia, fue una de las obras que contribuyó a difundir el estilo gótico italiano en España.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)




